Lirama

Een doodgewone avond
Het was een stille zondag
Toen ik ongelukkig en werkloos rondliep
Gebeurde het plotseling

De buurt werd veroverd door opwinding
Zoiets was nog nooit gezien
Ik was betrokken bij deze ramp
Mijn God, is dit een droom?

Jij bent een charmant onheil
Het medicijn voor alle ellende
Trippelend, gluiperig
Ben je in mijn bloed gedrongen

Laat me de riem om je middel zijn
Laat me het clipje om je haar zijn
Laat me je adem zijn, en in je lichaam dringen
Laat me de wegen zijn die je hebt belopen
(laat me je slaaf zijn)

Ik ben een vijand geworden van de dagen zonder jou
Ik kan het niet meer aan, ik ben overstuur
Geef me je hand, ik ben verdwaald op het liefdespad
Iedereen roddelt over mij, geef me hoop,
ik smelt helemaal