Lirama

Ik heb onnoemelijk veel van je gehouden
Ik heb de liefde leren kennen in z'n meest pure vorm
Nachtenlang rook ik je geur nog
De spullen die je achterliet, het lege huis

Mijn hand kon de telefoon niet bereiken
Hoewel ik vaak onzeker naar 'm heb uitgereikt
Het voelde als een nederlaag
Mezelf zo te zien

Wat ik dacht dat m'n trots was
Is eigenlijk mijn hopeloosheid
Ik realiseerde me dat je voorgoed was weggegaan
En bovendien had je gelijk
Het was allemaal mijn fout

Niet treuren, mijn roos, wees niet gekrenkt
Mijn oogappel, wees niet overstuur
Laat je droefheid maar achter
Ik zal wel huilen voor ons allebei

Ook al weet je dat je onrechtvaardig bent
Je wou ook niet echt dat er een einde aan kwam
Maar m'n hart zal altijd aan jouw kant staan
Dus offer de liefde op om jezelf te beschermen