Vrijdagmiddag in het Vondelpark
November en nat
Vlakbij de vijver zit een man Herman
En Herman is het zat, heeft een kutjaar gehad
Een man met alles wat je hebben kan, vrouw, kind, huis, auto, baan, zo'n baan
Maar Herman wilde het ooit anders, en denkt daar nu al maanden aan
Hij denkt aan wat ie wou, en denkt ik was te laf
Hij denkt is dit het nou, Herman denkt zichzelf in het graf
Was het niet gisteren dat ik aankwam hier, pas achttien jaar jong
Zou ik niet feesten, zuipen, reizen, zou ik niet doen wat ik ooit zong
Maar reizen kan niet meer, dat had 'ie mooi gedacht
Ja, reizen terug naar huis, want er wordt met het eten gewacht
refrain:
Als het vuur gedoofd is
Als het vuur gedoofd is
Als het vuur gedoofd is dan komen de wolven
Vrijdagmiddag in het Vondelpark en Herman staat op
Hij zwaait zijn tas ver de vijver in en zingt weer hardop
Allang geen achttien meer en het heldendom voorbij
Maar als ik nu niet ga dan is voorgoed een droom voorbij
Hen die ik pijn doe vergeef me mijn gemis
Maar alles gaat verkeerd en weet je wat het is
refrain
Dinsdagochtend op een grindpad, het weekend geweest
Men maakt zich op voor de wandeling als ging men naar een feest
En Herman mag voorop heeft het als enige niet koud
Want hij gaat strak gekleed in een kist van gevoerd vurenhout
refrain
|
|
