Lirama

Aurinko kun päätti retken, siskoistaan jäi jälkeen hetken
Päivänsäde viimeinen.
Hämärä jo metsään hiipi; Päivänsäde kultasiipi
aikoi juuri lentää eestä sen,
Kun Menninkäisen pienen näki vastaan tulevan;
se juuri oli noussut luolastaan.
Kas: Menninkäinen ennen päivän laskua ei voi
milloinkaan elää päällä maan.

Katselivat toisiansa. Menninkäinen rinnassansa
tunsi kuumaa leiskuntaa.
Sanoi: "Poltat silmiäni, mutten ole eläissäni
nähnyt mitään yhtä ihanaa!
Ei haittaa, vaikka loisteesi mut sokeaksi saa;
on pimeässä helppoo vaeltaa.
Käy kanssani, niin kotiluolaan näytän sulle tien,
ja sinut armaakseni vien."

Säde vastas: "Peikko kulta, pimeys vie hengen multa,
enkä toivo kuolemaa.
Pois mun täytyy heti mennä, ellen kohta valoon lennä,
niin en hetkeäkään elää saa!"
Jo niin lähti kaunis Päivänsäde, mutta vieläkin,
kun Menninkäinen yksin tallustaa,
hän miettii: "Miksi toinen täällä valon lapsi on,
ja toinen yötä rakastaa?"

De zon was al aan ''t ondergaan, maar zij bleef nog heel even staan:
de laatste kleine Zonnestraal.
De schemering ging ''t bos in kruipen, en begon haar te besluipen.
Straaltje dacht "ik moet snel aan de haal",
toen daar de kleine Bosgeest op haar toe gewandeld kwam,
die net pas uit zijn hol was opgestaan.
Want zolang het buiten licht is kunnen geesten van de nacht
niet naar de oppervlakte gaan.

Ze keken kort elkander aan. De Bosgeest bleef verbijsterd staan
en werd heel warm van binnenin.
En zei haar: "wat een fel gezicht! Ik brand mijn ogen aan jouw licht,
maar zoiets moois heb ik nog nooit gezien!
Wat geeft het dat jouw schittering mijn ogen haast verblindt;
ik ben toch wel aan duisternis gewend.
Wil jij niet met me meegaan naar de grot waarin ik woon,
waar jij dan mijn geliefde bent?"

Straaltje zei: "Mijn lieve trol, ik kan niet naar jouw donker hol;
ik kan niet in de nacht bestaan.
''t Heeft geen zin je voor te liegen: ''k moet nu snel het licht na vliegen,
anders is het snel met mij gedaan!"
En weg vloog ''t mooie Zonnestraaltje. En altijd sinds die tijd
bleef onze Bosgeest eenzaam, en hij dacht:
"Waarom op deze wereld is de één een kind van ''t licht,
en leeft de ander in de nacht?"