Lirama

Op het onbewoonde eiland in de Stille Oceaan
Daar zitten we al zesentachtig dagen
Het schip waarop we zaten is met man en muis vergaan
Het schip is op de klippen stukgeslagen – hoi
We zwommen door de golven, we spoelden hier aan wal
En Joost mag weten of het ooit in orde komen zal

refrain:
Schipbreukeling, schipbreukeling
Wat een mieze-, mieze-, miezerig bestaan
Schipbreukeling, schipbreukeling
Midden op de oceaan
Daar is een stip aan de horizon, schip aan de horizon
Zwaaien met je onderbroek, zwaaien met je hemd
Oh nee, 't is alweer weg, oh jee, 't is alweer weg
Pech, pech, pech

Op het onbewoonde eiland in de Stille Oceaan
Daar zitten we al maanden lang te turen
En we eten rauwe vissies en we eten een banaan
En zo kan het nog wel veertig jaren duren – hoi
En we zuigen om de beurten op het velletje van de worst
Eén van ons is al waanzinnig, al waanzinnig van de dorst

Schipbreukeling, schipbreukeling
Wat een mieze-, mieze-, miezerig bestaan
Schipbreukeling, schipbreukeling
Midden op de oceaan
Daar is een stip aan de horizon, vliegtuig aan de horizon
Zwaaien met je onderbroek, zwaaien met je hemd
Oh nee, 't is alweer weg, oh jee, 't is alweer weg
Pech, pech, pech

Op het onbewoonde eiland is het haast met ons gedaan
We hebben alle hoop al opgegeven
En we kijken nou mekander met betraande oogies aan
Morgen zijn we geen van allen meer in leven – hoi
Uitegeput en uitgemergeld geven wij elkaar de hand
Wij gaan sterven, kameraden, op het onbekende strand

refrain

Daar is geronk aan de horizon, gezoem aan de horizon
't Is een helikoptertje, hij heeft ons gezien
we worden opgehesen, eindelijk gered, eindelijk gered