Lirama

Jij stond op een tram te wachten
Ik zag je in de verte staan
Toen keek ik je aan, je lachte
Samen zijn we voortgegaan

Weet je nog wel
Die avond in de regen
't Was al kwart voor negen
En we liepen heel verlegen
Samen onder moeders paraplu
Weet je nog wel
Hoe jij daar stond te wachten
Vanaf kwart voor achten
Hoe we beiden vrolijk lachten
Samen onder moeders paraplu
Je wangen waren nat
En je haar was nat
We trapten samen in een plas
Je merkte 't niet eens
Omdat dat moment
Het mooiste van je leven was

"Zeg weet je nog wel?
Die avond in de regen
Hoe we beiden zwegen.
En we liepen heel verlegen samen,
weet je 't nog, onder moeders paraplu?
Onder moeders paraplu".