Lirama

2007... δες καθαρά..
Και ρίχνω το μικρόφωνο στην φωτιά δεν έχω να πω τίποτα άλλο πια
Μας κούρασα κι εμένα και την καρδιά
Με λογική με σχέδια μ' όλα αυτά
Που της επέβαλα από μικρή τόση δα
Για να πηγαίνουμε όλο και πιο μπροστά
Μα στην πορεία χάσαμε τη χαρά και καταλήξαμε δυο ξένοι ξαφνικά...

refrain:
Face à la mer
J'aurais dû grandir
Face contre terre
J'aurais pu mourir
Je me relève
Je prends mon dernier reve
Je prends mon dernier reve

Τώρα την ψάχνω μα εκείνη δεν μου μιλά
Έχει παγώσει πίσω από την σκληρή ματιά
Που μια ζωή την έκρυβε ντροπαλά κι από τον κόσμο την προστάτευε σιωπηλά
Την ύπαρξή της μου θυμίζουν δυο δάκρυα, σπάνια, άγνωστα και παλιά...
Λες και στάζουνε απ'όσα δεν έζησα κι ας είναι μέσα μου την νιώθω τόσο μακριά..

Δες καθαρά για σένα υπάρχω
δες καθαρά εσένα θα΄χω
πάντα βαθιά σαν σφαίρα στην καρδιά
σαν σφαίρα στην καρδιά
Σαν σφαίρα στην καρδιά..

Δες καθαρά, αυτή η φωνή, για σένα ξεσπά, για σένα αντηχεί, πιο δυνατά, για σένα τραγουδά...
Και να λοιπόν η καρδιά αποκτάει μιλιά
Τα δάκρυα στέλνει που και που στην μοναξιά μπας και μπορέσει σαν φίλος απ'τα παλιά να μου θυμίζει πως είναι όλα μάταια
Άντε να αφήσω λίγο χρόνο για τα μικρά τα απλά αυτά που της δίνουνε φτερά
Γιατί η ζωη είναι μικρή και βιαστικά μας προσπερνάει κι απαντάει φωναχτά:

refrain

Και ρίχνω το μικρόφωνο στην φωτιά δεν έχω να πω τίποτα άλλο πια
Και μοιάζει ο πόνος κάθε πικρή νυχτιά
Σαν σφαίρα στην καρδιά...
Ακόμα ψάχνω μα εκείνη δεν μου μιλά έχει παγώσει πίσω από την σκληρή ματιά που μια ζωή την έκρυβε σιωπηλά
Σαν σφαίρα στην καρδιά...
Και να λοιπόν η καρδιά αποκτάει μιλιά τα δάκρυα στέλνει που και που στην μοναξιά γιατί η ζωή είναι μικρή μας προσπερνά
Σαν σφαίρα στην καρδιά...