Lirama

Εγώ ο μικρός, ο αμνός του Θεού
Ξεχασμένος στο Νότο γεννημένος αλλού
Ξέρω πάντα η Τροία θα 'ναι μίλια μακριά
Κι η Ωραία Ελένη θα 'ναι τώρα γριά
Κι όμως βγαίνω στο δρόμο ορκισμένος να μπώ
Στα παλάτια του Ηλιου, να μπορέσω να πώ
Το τραγούδι του Τράγου με φωνή φονική
Και να κλάψω μετά να χαθώ στη Σιωπή.

Ο βασιλιάς της σκόνης

Θα περάσουν τα χρόνια θα γυρίσει ο τροχός
Όλα θάναι σαν πρώτα όλα θάναι αλλιώς
Θα σε ψάχνω στους δρόμους που γυρνούσες μα εσύ
Θά 'χεις γίνει σκιά θα'χουν όλα χαθεί.
Ενα βράδυ θα φέγγει το φεγγάρι τρελλό
Θ'απλωθεί η σκιά σου σ'ένα δρόμο στενό
Τα ταξίδια, οι φίλοι, οι αγκαλιές τα φιλιά
Σ'ένα κόσμο θαμπό, μακριά...μακριά.

Ο βασιλιάς της σκόνης

Από του Δράκου τη χρονιά έχουν περάσει χρόνια
Τώρα μπορεί να μην θυμάσαι τίποτα
Αλλά η ρόδα της ζωής γυρνάει αιώνια
Και μόλις λιώσουνε τα χιόνια θα 'ρθεις να με βρείς

Ο βασιλιάς της σκόνης