Lirama

Δες πώς μ' έβγαλε ο δρόμος μου
κι έφτασα μια νύχτα μόνος μου
μέσα απ' τα στενά του Πειραιά
στην παλιά μας γειτονιά

Στο περίπτερο η Αγγελική
ήταν τόσο διαφορετική
η πλατεία άδεια από παιδιά
ψύχρα μόνο κι ερημιά

refrain:
Στου Πειραιά τη γειτονιά
που μ' αγαπούσες μια φορά
Αναμνήσεις μου ερείπια
μες στην αγκαλιά του Πειραιά
αναμνήσεις μου φαντάσματα
στης ζωής μου τα χαλάσματα

Του σπιτιού η όψη σκοτεινή
έβαλα στην πόρτα το κλειδί
το παρόν σε αντιπαροχή
έλεγε η επιγραφή

refrain