Lirama

Θύμάσαι τότε που κοιτούσαμε πώς δύει ο ήλιος πέρα μακρυά;
Και πώς έλεγες: "Αυτό δεν τελειώνει ποτέ"
Πίστεψα κάθε λέξη σου, και πιστεύω κι εσύ το ίδιο
Αλλά τώρα λές "Έι, ας το ξανασκεφτούμε"

Παίρνεις το χέρι μου και με τραβάς δίπλα σου, τόσο κοντά σου
Έχω ένα προαίσθημα ότι δεν δέν έχεις λόγια
Βρήκα εγώ μία για εσένα, φιλάω το μαγουλό σου, πες γεια, και φύγε
Μην κοιτάξεις πίσω γιατί κλαίω

Θυμάμαι μικρά πράγματα που σπάνια κάνεις
Πες μου γιατί
Δεν ξέρω γιατι τελείωσε
Θυμάμαι πεφταστέρια, τη βόλτα που κάναμε εκείνο το βράδυ
Ελπίζω η ευχή σου να πραγματοποιήθηκε, η δικιά μου με πρόδωσε

Αφήνεις το χέρι μου, και προσποιείσαι ένα χαμόγελο για εμένα
Έχω ένα προαίσθημα ότι δεν ξέρεις τι να κάνεις
Κοιτάζω βαθυά στα μάτια σου, διστάζω για λίγο...
Γιατί κλαίς;

Ταλλουλά, είναι ευκολότερο να ζείς μόνος παρά να φοβάσαι ότι ο καιρός τέλειωσε
Ταλλουλά, βρές τις λέξεις και μιλα μου, ω,
Ταλλουλά,
Θα μπορούσε να είναι... Παράδεισος

Σε βλέπω να περπατάς χέρι-χέρι με τον μακρυμάλλη ντράμερ του συγκροτήματος
Ερωτευμένος μαζί της, ή έτσι δείχνει, χορεύει με την βασίλισσα της ομορφιάς μου
Δεν τολμώ καν να σου πω γεια, ακόμα καταπίνω το αντίο
Αλλά ξέρω ότι το συναίσθημα είναι ακόμα ζωντανό- ακόμα ζωντανό

Έχασα την υπομονή μου κάποτε, γι αυτό μη με τιμωρείς τώρα
Θα σε αγαπάω πάντα, ό,τι και να κάνεις
Θα σε κερδίσω πίσω αν μου δώσεις μια ευκαιρία
Αλλά υπάρχει κάτι που πρέπει να καταλάβεις