Lirama

refrain:
Laat me alleen, alleen met al m'n verdriet
het Is beter dat ik nu geen mensen zie
Niemand, niemand, niemand die me troosten kan
Ik verloor m'n toekomst en m'n doel
Laat me alleen, alleen met al m'n verdriet
Een glimlach, dat wordt pure parodie
Iemand, iemand, iemand die gelukkig was
En verloor, begrijpt wat ik nu voel

Daar staat haar laatste glas, wat sigaretten, haar laatste boeket
En ik voel haar hand op m'n schouder en haar stem: "alles komt wel weer goed"
Maar dat kan ik niet geloven, want dit afscheid was heel anders dan voorheen
Dit was definitief, ik ben nu alleen
En haar had ik zo lief

refrain

"Ach, het komt toch wel vaker voor, straks komt je glimlach weer
ga je door met je leven"
Dat zegt iedereen in mijn omgeving, maar ik weet: dat is niet waar
Deze tranen drogen niet, dit gevoel gaat nooit voorbij
Want verdriet om echte liefde is te zwaar om mee te praten
Want ze is niet meer bij mij

Laat me alleen, zeur niet tegen mij
Ik mis haar, de wond is nog te vers
Als ik alleen ben voel ik haar dichtbij

refrain

Laat me alleen