(transcribed by macTijn)
ze hoort hoe hij de trap op komt
hoe hij zachtjes in zichzelf praat
z'n sleutels uit zn jaszak haalt
en ze drie keer vallen laat
ze hoort de sleutel in het slot
de deur die toch al open stond
ze weet z'n schoenen in z'n hand
ze hoort z'n schoenen op de grond
hij zal niet zeggen waar hij was
zij zal er niet over beginnen
ze is van buiten nog zo sterk
maar zo moehoehoehoe van binnen
morgen is ze weg
want ze heeft het wel gehad
zo gaat het nu al jaren
ze weet niet eens meer zeker
of ze ooit gelukkig waren
maar morgen is ze weg
morgen is ze weg
Ze ziet hem door haar wimpers heen
hij heeft een lichtje aangedaan
Nu krijgt hij z'n bloes niet uit
want hij heeft z'n jas nog aan
en ze ruikt hem als hij naast haar ligt
met open ogen op zn rug
hij mompelt welterusten
zij zucht iets onverstaanbaars terug
hij zal niet zeggen waar hij was
zij zal er niet over beginnen
ze is van buiten nog sterk
maar zo moe van binnen
morgen is ze weg
morgen is ze weg
al zoveel nachten zo gelegen
al zovaal bij hem weggegaan
al zoveel anderen ontmoet
en al zovaak niet gedaan
maar morgen is ze weg
morgen is ze weg
is ze weg
ze heeft het wel gehad
ze heeft het lang genoeg verborgen
lang alleen zal hij het niet redden
dan zal een ander voor hem zorgen
maar morgen is ze weg
morgen is ze weg
...of anders overmorgen
|
