Lirama

Nou daar je dan, schat
Met je handen in het haar
Mijn god, je kunt niet geloven dat het weer gebeurt
Je liefste is er vandoor en je bent helemaal alleen
En het ziet er naar uit dat het voorbij is

Je staat weer op straat
En probeert je te herinneren
Hoe je van voren af aan begint
Je weet niet of het nog wel kunt
Een omarming van een vreemde doet je niets
Maar je kunt je eigen man niet eens behouden

Je had nooit gedacht
Na zoveel tijd alleen te zijn
Maar ik weet wat je op je hart hebt
Je vreest dat het allemaal verloren tijd is geweest

De herfstbladeren hebben je aan het denken gezet
Over de eerste keer dat je verliefd werd
Je hield niet al te veel van de jongen
Nee, je hield al te goed van die jongen, ach ja

Je leeft van dag tot dag
En je droomt over morgen
De uren gaan als minuten voorbij
En de schaduwen kwamen om bij te je blijven
Je neemt een kleinigheidje
Om ze weg te maken

Er is zijn zoveel dingen die ik had kunnen doen
Als ik maar even mijn gedachten op kon laten houden
Na te denken over wat ik achter me liet
En te piekeren over die verloren tijd

Weer een liefde kwam en ging
En de jaren vliegen maar voorbij
Ik weet nog wat je tegen me zei
Voordat je je eigen weg ging
Soms om het bij elkaar te houden
Moet je het met rust laten

Jij kunt verder met je zoektocht lieverd
En ik met de mijne
En misschien op een dag komen we er achter
Dat het toch geen verloren tijd was